Większość ludzi zna te słowa. Mało kto używa ich poprawnie — a to one nadają wypowiedzi ton.
Jedno małe słowo, kilka znaczeń: „przed chwilą” (I just arrived), „tylko” (just a coffee), „po prostu” (just do it). Ton i miejsce w zdaniu decydują.
Coś trwa dłużej, niż się spodziewałeś — i wciąż się nie skończyło. Zwykle przed czasownikiem głównym.
I still didn't finish.I still haven't finished.
Po „still” o czymś, co trwa do teraz, użyj present perfect w przeczeniu: „I still haven't finished”. „Still” + past simple brzmi niepełnie.
O czymś oczekiwanym, co jeszcze się nie wydarzyło. Idzie na koniec zdania, w pytaniach i przeczeniach.
Coś stało się wcześniej, niż myślałeś — często z nutą zaskoczenia. Zwykle w środku zdania.
Podkreśla coś zaskakującego albo skrajnego — „nawet”. Stoi tuż przed słowem, które wyróżnia.
W brytyjskim angielskim zwykle „dość, całkiem” (quite good = nieźle). Przed słowami absolutnymi znaczy „zupełnie” (quite right = zupełnie słusznie).
a quite long wayquite a long way
Z „a” szyk się odwraca: „quite a long way”, nie „a quite long way”.
„Dość / raczej”, ale z lekko negatywnym albo nieoczekiwanym zabarwieniem — „rather cold” brzmi bardziej krytycznie niż „quite cold”.
Wprowadza sprostowanie albo coś wbrew oczekiwaniom — „właściwie, tak naprawdę”. Uwaga: to NIE „aktualnie” (= currently).
Actually, I work from home.Currently, I work from home.
Jeśli masz na myśli „obecnie”, użyj „currently” albo „at the moment”. „Actually” znaczy „właściwie / tak naprawdę” — fałszywy przyjaciel polskiego „aktualnie”.