Zaloguj
04

Zaimki dzierżawcze i po przyimku

Czyj to jest i dla kogo — „mój, twój, jego” przed rzeczownikiem, i „dla mnie, dla ciebie” po przyimku. Dwie osobne rodziny zaimków, obie łatwo pomylić z podstawowym „yo, tú”.

Zaimek przy osobie

posesivo · preposicional
mi, tu, su…PLmój, twój, jego/jej…ENmy, your, his/her…
mí, ti, él…PLdla mnie, dla ciebie…ENfor me, for you…
yomimítútutiélellaustedsuél / ella / ustednosotros / -asnuestro/-anosotros/-asvosotros / -asvuestro/-avosotros/-asellosellasustedessuellos / ellas / ustedes

Mój, twój, jego — przed rzeczownikiem

A1mi / tu / su + rzeczownik

„Mi, tu, su” stoją przed rzeczownikiem i zgadzają się tylko z liczbą, nie z rodzajem — „mi hermano” i „mi hermana” wyglądają identycznie. Wyjątkiem są „nuestro/nuestra” i „vuestro/vuestra” (nasz/wasz), które odmieniają się też przez rodzaj.

Przykłady
  • Mi hermano vive en Madrid.
    /mi eɾˈma.no ˈbi.βe en maˈðɾið/
    PLMój brat mieszka w Madrycie.ENMy brother lives in Madrid.
  • Nuestra casa es pequeña.
    /ˈnwes.tɾa ˈka.sa es peˈke.ɲa/
    PLNasz dom jest mały.ENOur house is small.
Częsty błąd

Su perro son grandes.Sus perros son grandes.

„Su/sus” zgadza się liczbą z rzeczownikiem, który po nim stoi (posiadaną rzeczą), nie z osobą, do której coś należy — „sus perros”, nie „su perros”, gdy chodzi o kilka psów.

Dla mnie, dla ciebie — po przyimku

A1przyimek + mí / ti / él / nosotros / vosotros / ellos

Po przyimkach (para, de, sin, cerca de…) „yo” i „tú” zamieniają się w osobne formy „mí” i „ti” — reszta osób (él, ella, usted, nosotros, vosotros, ellos) zostaje bez zmian.

Przykłady
  • Este regalo es para mí.
    /ˈes.te reˈɣa.lo es ˈpa.ɾa mi/
    PLTen prezent jest dla mnie.ENThis gift is for me.
  • ¿Es este café para ti?
    /es ˈes.te kaˈfe ˈpa.ɾa ti/
    PLCzy ta kawa jest dla ciebie?ENIs this coffee for you?
Częsty błąd

Este regalo es para yo.Este regalo es para mí.

Po przyimku nigdy nie stoi „yo” ani „tú” — to formy podmiotu. Po przyimku zawsze idzie „mí” i „ti”.