Ile? i co bardziej? — słowa określające ilość i porównanie, w których najłatwiej o drobny błąd.
Policzalne mają liczbę mnogą i biorą „a/an”; niepoliczalne (woda, rada, informacja) nie — z nimi „some”, „much”.
„Some” w zdaniach twierdzących i propozycjach, „any” w pytaniach i przeczeniach.
„Many / a few” z policzalnymi, „much / a little” z niepoliczalnymi. „A lot of” pasuje do obu.
Krótkie przymiotniki: -er + than; dłuższe: more + than. Nieregularne: good→better, bad→worse.
She is more tall than me.She is taller than me.
Krótkie przymiotniki stopniujesz końcówką -er, nie przez „more”: „taller”, nie „more tall”. „More” jest dla dłuższych (more interesting).
Stopień najwyższy zawsze z „the”: the -est albo the most. Nieregularne: the best, the worst.
Porównanie równościowe: „tak… jak”. W przeczeniu: „not as … as”.