Przyimki

„Por” wskazuje przyczynę, drogę, przez co coś się dzieje albo w zamian za co (z powodu, przez, za). „Para” wskazuje cel, przeznaczenie albo termin (dla, żeby, na kiedy).

„A” wskazuje kierunek ruchu albo konkretny punkt kontaktu (dokąd, do kogo). „En” wskazuje miejsce, w którym coś się znajduje albo dzieje (gdzie, w czym).

„Con” to najprostszy przyimek towarzystwa i narzędzia — z kim jesteś albo czym coś robisz.

„De” wskazuje pochodzenie, przynależność albo temat rozmowy — skąd coś jest, czyje jest, o czym mówisz.

„Sin” to zwykłe „bez” — brak czegoś albo brak towarzystwa.

„Sobre” to fizycznie „na czymś” (z kontaktem z góry) albo, przenośnie, temat rozmowy — bliskie „en”, ale podkreśla powierzchnię, nie wnętrze.

„Contra” to sprzeciw albo fizyczne oparcie o coś — przeciwnik, przeciwna strona, albo powierzchnia, o którą się coś opiera.

„Desde” wskazuje punkt startowy — od kiedy albo od jakiego miejsca coś trwa albo się zaczyna. Mocniej niż zwykłe „de” podkreśla ciągłość od tego punktu.

„Durante” pokrywa cały czas trwania czynności — coś dzieje się w tym samym okresie, nie tylko w jednym punkcie.

„Entre” to „między” dwóch punktów albo „wśród” grupy — miejsce, czas albo relacja, która łączy więcej niż jedną stronę.

„Hacia” to kierunek, nie cel dotarcia — ruch w stronę czegoś, albo przybliżony czas („około”).

„Hasta” to punkt końcowy — dokąd, albo do kiedy coś trwa. Odwrotność „desde”.

„Según” przywołuje źródło opinii albo zasady — czyim zdaniem, według jakiego kryterium.

„Tras” to formalny odpowiednik „después de” (po) i „detrás de” (za) w jednym słowie — częstszy w piśmie niż w mowie.

„Ante” to formalne „przed” — nie w sensie miejsca (to „delante de”), a w sensie stanięcia w obliczu kogoś albo czegoś: sędziego, trudności, wyboru.

„Bajo” to „pod” — fizycznie (pod stołem) albo przenośnie (pod presją, pod czyjąś kontrolą).

„Mediante” to formalne „za pomocą” albo „poprzez” — środek, dzięki któremu coś się udaje. Częste w pismach urzędowych i instrukcjach, rzadkie w rozmowie.

„Vía” wskazuje trasę albo kanał, którym coś przechodzi — miejsce po drodze, albo sposób przekazania czegoś (np. „vía email”).

„Versus” to łacińskie zapożyczenie — zestawia dwie strony, głównie w sporcie, sądach i debatach. W codziennej mowie zwykle zastępuje je „contra”.

„Cabe” znaczyło „obok, przy” — dziś praktycznie wymarłe, spotykane tylko w starszych tekstach literackich. We współczesnej hiszpańszczyźnie jego miejsce zajęły „junto a” i „al lado de”.

„So” przetrwało tylko w skamieniałych zwrotach prawniczych, przede wszystkim „so pena de” (pod groźbą kary). Poza takimi utartymi frazami się go nie używa.